Flor Van der Eycken (1988-…) werd geboren in Turnhout, een Kempisch stadje dat verder ook nog bekend is om haar speelkaartenfabriek en haar rechtbank. Flor probeerde in zijn saladedagen dan ook professioneel pokeraar, alsook jeugddelinquent te worden, maar ontbrak voor beide activiteiten de natuurlijke aanleg.
Memorabele passages als rechtsback bij de Kempische subtoppers KFC Tielen & FC Gierle volgden, maar naar Belgische traditie raakte hij meer loszittende graszoden dan iets anders. Ook in de muziekbusiness kon Flor geen blijvende indruk maken: na enkele succesvolle singles als frontman van de popgroep “Hanson” verloor hij in een mmmbop zijn haar en daarmee ook zijn populareit. De beeldende kunst zou tenslotte het laatste doodlopende straatje zijn waarin Flor verloren liep. Zijn stripreeks “De avonturen van Prins Karel” werd halfverwege de eerste episode stopgezet.
Dit leven vol mislukkingen, gebroken dromen en gemiste kansen kreeg in 2006 een logische conclusie in het ontluiken van een schrijversbestaan. Flors spitse observaties, spannende kortverhalen en epische gedichten wonnen hem al snel de bijnaam “de wel heel goed verborgen parel van de Vlaamse letteren”. Harry Mulisch zei zo ooit nog over hem: “Voor de honderste keer, ik ken die jongen niet. En als u mij nu niet gerust laat bel ik de politie”.
Anno 2012 is Flor soms leerkracht, maar meestal werkloze parasiet. In ballingschap te Tielen bereidt hij een terugkeer naar de hoofdstad voor, stelt hij lange brieven aan Mary-Louise Parker op, werkt hij aan een vredesakkoord tussen Israël & Palestina, schrijft hij over zichzelf in de derde persoon en put hij troost uit minute soup, glam-rock en versleten DVDs van “Ally McBeal”.
Fanmail en naaktfoto’s mag u altijd insturen naar: flor.vandereycken@gmail.com
