Dagen en weken verdwenen, maanden en jaren verloren
Ze werd ouder, wordt nog ouder steeds
Maar is nooit echt jong geweest
Geboren in geluk leeft zij geruisloos,
Zonder genade, met magie geladen
En licht als lucht en veren.
Zij leeft door zware tijden
Grijze dagen op een plaats ver weg
En in het duister roept de stilte
Uit het onbekende komt een ricochet
Van lang vervlogen dagen
Van herinneringen aan wat nog moet gebeuren.
Daar stroomt het water, klinkt muziek
Drijven wolken, waait het stof
Weer een slapeloze nacht
Waarin de stilte danst op wilde ritmes
Weer een ontwaken en weer een verder dromen
Van vrijheid, vreugde en lawaai.
