Mea maxima culpa

In ware Sarah Palin-stijl grijp ik deze vrijdagnamiddag graag aan om nog snel een hele reeks rechtzettingen en verontschuldigingen te publiceren, nu er even niemand kijkt. Zie daarom hier, zonder verder gedoe, de drie gelukkigen aan wie ik deze week schoorvoetend mijn excuses overmaak:
- Aan de spelers en entourage van FC Lahti: uit het tv verslag van jullie wedstrijd in Brugge gisteren kon ik opmaken dat de plaatsnaam eigenlijk als “lach-ti” uitgesproken wordt in plaats van “laa-ti”. Mijn -nochtans enorm goed gevonden- woordspeling “Lahti Finnen maar komen” raakt bijgevolg kant noch wal. Ik probeer tegen de terugwedstrijd volgende week een gepaster alternatief te bedenken.
- Aan Jelle Van Damme: ik weet dat ik met mijn verwijten niet alleen je gevoelens kwetste maar ook je transferwaarde naar beneden bracht. Soms denk ik te weinig na over de nauwelijks te onderschatten impact die Ozon heeft in de voetbalwereld en in jouw hart. Natuurlijk, je bent een volslagen idioot, maar laat ons eerlijk zijn: welke profvoetballer is dat niet? Wat telt zijn de prestaties op het veld en die waren dinsdag dik in orde. Even goede vrienden?
- Aan Gert Verhulst: Dries had een goed punt in de comments, ik heb in mijn jonge jaren vele mooie tijden beleefd dankzij jou en je behaarde vriend. Bovendien bleek het uitstellen van de musical Dans der Vampieren ook andere redenen te hebben dan de klacht vanwege Studio 100. Die klacht zelf blijft intussen wel onbeschrijfelijk onnozel, maar ik zal mijn buitensporige verontwaardiging daaromtrent vanaf nu volledig focussen op de veel makkelijker haatbare Hans Bourlon.
Tot zeven maal zeventig maal, tot volgende week allemaal.