ozon

Wanneer een voorbijganger uw vraag “excuseer, maar hoe laat is het misschien?” beantwoordt door spontaan een dansroutine in te zetten en iets te zingen over  ”tijd om te leven/en door de stad te zweven” bestaat uw reactie waarschijnlijk in het beste geval uit het bellen van de hulpdiensten.

Desondanks lokte het fenomeen “musical” zelden zulke drastische reacties uit en zijn er zelfs een groot aantal mensen die bereid zijn te betalen om naar dergelijke vertoningen te gaan kijken.  Voorwaarde is dan wel dat ze er voldoende advertenties voor gezien hebben tijdens de herhalingen van Jambers, dat spreekt. Musicals die zich richten op een ander publiek (in casu mensen die hun lagere school afgemaakt hebben) hebben het dan ook een stuk moeilijker om te overleven. De Vlaamse regering dacht daar even iets aan te doen door de Musical van Vlaanderen stevige subsidies te geven om tussen 2010 en 2012 een aantal ‘kwaliteitsmusicals’ te produceren.

Dat was echter buiten Studio 100 gerekend, het productiehuis achter de hierboven genoemde Jambers-musicals (dat is nog eens een idee) alsook K3, Piet Piraat, Kabouter Plop en andere namen die bij iedere hedendaagse jonge ouder ongetwijfeld de rillingen door het lijf (en de portemonnee) doen gaan. Studio 100 werpt zich nu al een dik decennium op als heldhaftig bestrijder van alles wat in Vlaanderen nog maar een beetje de geur van kwaliteit heeft en diende dan ook meteen een klacht in bij de Raad van State waarin het de subsidies vanwege de Vlaamse overheid “competitievervalsing” noemt. Kers op de taart: Studio 100 is in zijn vertonwaardiging niet gehinderd door het feit dat ze het zelf niet eens nodig vonden een subsidie-aanvraag te doen. Hoe dan ook is de productie van “Dans der Vampieren”, een vertaling van de musical van Roman Polanski, nu al noodgewongen uitgesteld van komende december naar september volgend jaar en verliezen ongeveer 150 mensen hun job in de nasleep van het hele circus.

De vijfde plaats voor Gert Verhulst in de “Ergste Belg” verkiezing van het door mij (en naar schatting twee andere mensen) nog steeds hevig gemiste maandblad Deng enkele jaren geleden wordt retroactief steeds meer gerechtvaardigd en het spijt mij dan ook zeer dat ik de felbegeerde “Fuck you van de week” maandag al aan Jelle Van Damme gegeven heb. Volgende week is gelukkig altijd maar maximaal zeven dagen awaaaaaay.

*full disclosure: ik ken Jesus Christ Superstar vanbuiten in drie talen, maar dat beschouw ik -teneinde het vertrouwen in mijn heteroseksualiteit toch enigszins in leven te houden- als een ‘rock opera’.