In het jaar dat het kapitalistische kaartenhuisje van de wereldeconomie eindelijk instortte bleef er voor veel mensen, tussen het gepanikeerd verkopen van al hun aandelen/van een flatgebouw springen, geen tijd over voor zoiets banaal als het beluisteren van popmuziek. Dankzij Ozon zijn zij nu echter op een goed half uur weer helemaal mee.
Ik ben er namelijk in geslaagd tussen alle Katy’s, Amy’s en andere Coldplays toch weer tien consumeerbare stukjes muziek te vinden. U krijgt ze voorgeschoteld in omgekeerde volgorde en twee aparte delen – alles voor de spanning.
(Klik telkens op de foto’s om de songs te downloaden!)
Nick Cave had zichzelf voor de opnames van “Dig, Lazarus, Dig!!!” opgedragen de piano aan de kant te laten staan. De ballades die toch nog uit de bus kwamen werden naar de b-kantjes verbannen, zelfs wanneer ze tot zijn beste werk mochten gerekend worden. “Fleeting Love” is de naam van het opvallendste slachtoffer van deze wrede politiek. (Van de “More News from Nowhere” single)
Wie ooit Braveheart heeft gezien zal weten dat de Schotten niet vies zijn van een beetje goedgeplaatste pathetiek op tijd en stond. De jongens van Frightened Rabbit schreeuwen slechts om “human heat” in plaats van het meer traditionele “freeeeeeedoooooom“, maar de impact is zowaar nog groter. (Van het album “The Midnight Organ Fight”)
“Couples”, de tweede en meteen ook laatste plaat van wijlen The Long Blondes was een beetje de Lost World van “Someone to Drive You Home”‘s Jurassic Park: een te routineus en tegelijkertijd toch te geforceerd vervolg op een fantastische thrill ride. Op dit eenzaam hoogtepunt van die tweede plaat kreunt een obsceen hoog zingende Kate Jackson iets over seks, liefde en bedrog terwijl op de achtergrond diepe bass en drums de melodie aan een streng tempo verder stoten. Slik!
Ook cultveteraan Robyn Hitchcock begrijpt dat minder vaak meer kan zijn. Een donker-humoristische tekst, ondersteunt door een dun gitaarriffje en voila: weer een wereldnummer klaar. Naar het einde toe zijn er ook nog trompetjes, voor de liefhebbers. (Van de “Shadow Cat”-compilatie)
Na het overlijden van gitarist Robert Burås was het wel te verwachten dat het nieuwe album van Madrugada, voordien toch ook al niet zo’n vrolijke fransen, niet over zou lopen van fart jokes. Gelukkig omsingelen ze hun niet aflatende serieux nog steeds door prachtige muziek. “What’s on Your Mind” werd in de voor het overige geweldige set op Dour dit jaar door de groep over het hoofd gezien, hopelijk kan dit een gedeeltelijk eerherstel zijn. (Van het album “Madrugada”)
Voor de top 5 mag u zich nog verwachten aan zonen, dochters, een paar joden + vier vampieren en twee janetten. Tot dan!
Dankje voor de tip. Vooral die van de Bad Seeds is een mooie.