ozon

Alexander Boris de Pfeffel Johnson (ik verzin niéts) is sinds 4 mei de nieuwe burgemeester van Londen. Sinsdien krijg ik elke dag wel een paar mails toegestuurd van mensen die mij vragen waarom ik hem nog niet vernoemd heb hier op Ozon. Oké, er was één e-mail. Van mij aan mezelf.  Ik ben soms eenzaam.

Mijn steeds psychopatischere vormen aannemende aliënatie van de werkelijkheid even buiten beschouwing gelaten, zijn er drie redenen waarom ik voorlopig wat betreft Boris Johnson in het “geen commentaar”-kamp heb verbleven:

1. Op de dag van Johnsons verkiezing zat er een on-ge-loof-lijk spannend kortverhaal over, ahem, zendmasten in mijn hoofd, dat er meteen uitmoest omdat er ik ongetwijfeld de Vlaamse literaire wereld mee op zijn kop zou gaan zetten. Na een week tevergeefs te wachten op, felicitaties van Jeroen Brouwers & Tom Lanoye en jonge, gewillige literatuurgroupies, had Boris zijn actualiteitswaarde reeds verloren en moest ik verder naar het volgende brandend actuele onderwerp.
2. Ik had gehoopt nog met een leukere titel op de proppen te kunnen komen dan een flauwe Who-verwijzing, maar die hoop bleek ijdel. Wees tenminste dankbaar dat ik hier de verleiding heb weerstaan om een woordgrapje te maken over een zichzelf voortdurend in de spiegel bekijkende portie hoop.
3. Toen Sarkozy president van Frankrijk werd, was ik aanvankelijk ook niet gelukkig. Maar hij heeft intussen gezorgd voor een verveelvouding van de hoeveelheid Carla Bruni in de media, voelt zich niet te goed om op een saaie G8-vergadering te doen wat wij allemaal zouden doen -zich spectaculair bezatten, én hij ijvert nu zelfs voor een Pakistaanse staat (zelfs al is het dan maar om de Amerikanen te pesten).

Wie weet welke aangename verrassingen had Boris, die eigenhandig de natte dweil-haarstijl een heuse revival heeft bezorgd en zich overal heen verplaatst op een komisch te kleine fiets, voor ons in petto? Hij had tenslotte al meer dan voldoende potentiële amusementswaarde ten toon gespreid in zijn politieke carrière:

When is someone going to get 18th century on Islam’s mediaeval ass?

en

“If gay marriage was OK – and I was uncertain on the issue – then I saw no reason in principle why a union should not be consecrated between three men, as well as two men, or indeed three men and a dog.”

zijn slechts twee van zijn bekendere dijenkletsers. En inderdaad, aan oneliners is er nog geen gebrek geweest tijdens de eerste weken van zijn burgemeesterschap.

Maar helaas, op het beleidsvlak kwam Boris tot nog toe minder sterk uit de hoek dan Sarko. Tot ieders verbazing, heeft de man die eerder bij meerdere gelegenheden naar zwarte kinderen verwees als “pickaninnies” met “watermellon smiles” en die Nelson Mandela omschreef als de leider van “the majority tyranny of black rule” het anti-racistische Rise Festival ontdaan van haar anti-racistische karakter.

Verder is het voorlopig gebleven bij het verdubbelen van de openbaar vervoer-kosten voor de allerarmsten en een ongelukkige ‘verspreking‘ van een medewerker. De afschaffing van het minimumloon of de totale privatisering van het Londense openbaar vervoer zijn voorlopig dus nog niet doorgevoerd, maar het is ongetwijfeld slechts een kwestie van tijd.

In 2012 organiseert Johsons Londen de Olympische Spelen, benieuwd of iemand hem dat intussen al heeft laten weten.