It was a very good year for small town blogs

Het is deze maand precies één jaar geleden dat Ozon het leven zag als weblog (”blog” in de volksmond). In afwachting van mijn audiëntie bij de koning heb ik besloten de feestelijkheden alvast aan te vatten met een hippe nieuwe look en daarnaast ook eens terug te kijken wélke updates het meeste hebben bijgedragen tot de  status van Hipste Weblog in de Wereld die Ozon - in alle bescheidenheid - momenteel toch wel geniet.

Wie mijn introductiepost van vorig jaar nog eens herleest heeft volgens mij een beetje te veel tijd, maar zal daarnaast ook merken dat de toekomstplannen van toen ongeveer even strikt zijn uitgevoerd als het Lambermontakkoord.  Een reden temeer om dit keer de toekomst volstrekt te negeren en ons te richten op de voorbije 12 maanden en -allez, vooruit- een beetje het ook op het heden.  Hoogtepunten kiezen is natuurlijk altijd subjectief en ik hou van (bijna) al mijn ‘kindjes’ evenveel, dus een selectie maken is onbegonnen werk.  Ook aan mijn schare loyale fans (lees: mijn moeder) hoef ik het niet te vragen want zij zullen eveneens stuk voor stuk antwoorden dat het onmogelijk is een keuze te maken tussen zoveel meesterwerkjes, die elk hun eigen aparte charme bevatten.

Daarom richt ik mijn blik op de toevallige passanten, de ongewassen massa die via Google eerder toevallig hier terecht komen. Deze bezoekers vallen grotendeels uiteen in drie groepen, met elk hun eigen voorkeuren.

• De actua-zoekers: dit zijn de mensen die op 11 september zoeken naar “11 september” en “9/11″. Waren ze misschien vergeten wat er nu ook al weer precies gebeurd was op die dag? Misschien moet ik deze update “9/17″ titelen, de bezoekers zullen toestromen in bosjes morgen! Daarnaast heb je ook, iets begrijpelijker, de festivalbezoekers die radeloos opzoek waren naar verslagjes over Pukkelpop of Dour, want zoals u weet zijn mensen met een Mening over muziek bijzonder zeldzaam op het internet. M.I.A. is enorm overschat en Nick Cave heeft ook dit jaar weer de song v/h jaar geschreven. Zo, die was speciaal voor dat segment van mijn doelgroep.
• De messiah-zoekers: deze waren vooral de eerste maanden talrijk, toen ik per dag minstens 10 mensen over de vloer kreeg die op zoek waren naar Jezus Christus. Later kwam de wereld blijkbaar massaal tot inzien en herkenden ze hun échte Verlosser in de gedaante van Serge Simonart. Of, waarschijnlijker, (ss) zit gewoon zichzelf 14 keer per dag te googlen.
• De vetzakskes: het zal niet verbazen dat ook de best vertegenwoordigde groep op het internet zijn weg heeft gevonden naar deze pagina’s. Dagelijks mag ik tientallen perverten verwelkomen die hier aanspoelen via obscene termen als “Cupmaat Lindsey Lohan“, “uitgesteld orgasme” “hot brazilian girls” en “Bert Anciaux“.

Voor het gemak van al de drie verschillende soorten nitwits en natuurlijk ook voor jullie, mijn lieve fans, is er nu dus Ozon 4: Revenge of Son of Ozon - Ozon Harder. Met minder overbodige rommel die toch slechts zelden werd vernieuwd, maar niet met minder gedichtjes - waarvoor alvast mijn excuses. Ook nieuw: een fonkelende header die zich zal aanpassen aan de actualiteit en derhalve momenteel Hope Solo bevat, de foxy doelvrouw van het Amerikaanse damesteam dat ongetwijfeld de wereldtitel gaat pakken in China. Zonder dank!