Voetbalbond maffia

Ik heb altijd slechts met mijn ogen gerold als ik op een of andere voetbalwedstrijd hier ten lande de populaire slogan “Voetbalbond MAFFIA!” door de tribunes hoorde schallen. Na wat er deze week gebeurd is schijnt dat echter de meest waarheidsgetrouwe voetballeuze geweest te zijn sinds “De Bilde janet, De Bilde janet, De Bilde, De Bilde, De Bilde janet!”
Wie in de pers de hele vaudeville rond de promotie van Verbroedering Geel naar tweede klasse heeft gevolgd (een tweede klasse waaruit diezelfde club vorig seizoen extrapositief moest degraderen vanwege een mysterieus telefoontje waarvan niemand de inhoud kent of zelfs het bestaan kan bevestigen) zal de hele toestand in de pers vaak omschreven hebben gezien met kleurrijke termen als “een onoverzichtelijk moeras”, “een extreem gecompliceerd web van beweringen en rechtzaken” of “a shittasstic clusterfuck“. Niks is echter minder waar, de situatie is in wezen vrij simpel:
- Geel wordt een licentie voor tweede klasse geweigerd om financiele redenen. De man achter deze beslissing was Guido De Croock (onthoud die naam), ondertussen ook ligavoorzitter én voorzitter van de rechtscommissie van tweede klasse.
- Geel gaat in beroep, de Belgische Voetbalbond vraagt hen enkele stukken aan het dossier toe te voegen. Geel doet dit en rekening houdend met het toegevoegde bewijsmateriaal besluit de KBVB de licentie toch toe te kennen.
- UR Namur, dat in de eindronde verloor van Verbroedering en dus de vrijgekomen plaats zou ingevuld hebben, ziet de euro’s verdwijnen en besluit naar de rechtbank te trekken. In het vaag verwoorde bondsreglement zou het niet toegelaten worden achteraf nog stukken aan een dossier toe te voegen, wat Geel dus wel deed op vraag van de bond. Daarmee is een schijnbaar eindeloze lus van rechtsprocedures ingezet, die uiteindelijk stopt als de rechtbank van Turnhout zich onbevoegd verklaard in de zaak van Geel en de rechtbank in Namen vervolgens wel durft ingrijpen in de zaak van UR Namur en beslist dat de competities in tweede en derde moeten stopgezet worden op straffe van serieuze dwangsommen voor de bond.
- Bij de voetbalbond weten ze het nu ook niet meer, dus besluiten ze dan toch maar 19 ploegen toe te laten in tweede (a.e. Geel én Namen). Guido De Croock (kent u hem nog?) heeft als ligavoorzitter echter geld geroken (hij laat in weinig omfloersde termen doorschemeren dat hij eerst nog wat geld uit de deal wil sleuren alvorens er mee in te stemmen) en verzet zich tegen dit voorstel. De bond roept een crisisvergadering met alle tweede en derde klassers samen.
- Op die vergadering stemmen zowat alle clubs, bang om nog meer inkomsten te verliezen door een verder uitstel van de competitie, in met een voorstel om Namen als enige te laten promoveren. Het enige wat Geel echter aangewreven kan worden is dat ze bij de behandeling van het beroep op het verzoek van de Bond zijn ingegaan. Die bond is echter al lang blij dat ze er goedkoop vanaf komen en duwt het mes dus vrolijk mee, diep in de rug van Verbroedering.
Dat rechtvaardigheid hier ver te zoeken is lijkt duidelijk, maar wat er dan wel speelt? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Deze beslissing is zo absurd dat ze niet verklaard kan worden door enkel belangenvermening, nepotisme, persoonlijke vetes, egoïsme of amateurisme. Het moet dus een of andere perverse vermenging van al die factoren zijn.
Update (20:18): Geel mag nu toch naar tweede, al is het niet dankzij (eerder ondanks) de voetbalbond. Graag gedaan, jongens!
Een meer dan interessante aanvulling op dit artikel vindt u op de website van een supportersclub van KFC Verbroedering Geel. Zoals de auteur zelf zegt: geschreven door een gematigd supporter van de Kempenaars maar met vooral objectieve informatie.
http://www.bluewhite-army.be/viewtopic.php?t=176
Na een vlammend commentaarstuk van François Colin in De Standaard is het de hoe lang men aan de Houba de Stroperlaan passief blijft.
[...] van de Duitstalige Gemeenschap, bij mijn tweede bezoek gisterenavond kwam hekkensluiter Verbroedering Geel op bezoek, de voetbaltrots van… euhm… [...]