Love is a Battlefield (1/2)

Napoleon geraakte die ochtend slechts met moeite uit zijn bed. Opstaan was zowiezo al geen sinecure voor hem, aangezien zijn bed zich meer dan twee meter boven de slaapkamervloer bevond, maar vandaag werd hij daarbovenop nog eens geplaagd door hoofdzorgen.

Het was die dag immers bijna een week geleden dat de keizer zijn liefde had verklaard aan Joséphine de Beauharnais, de mooiste vrouw van heel Frankrijk. Ja, als Napoleon ergens voor ging dan moest het de moeite zijn. Om te gaan heersen over een paar onnozele graafschapjes moest je hem niet uit zijn bed halen en op dezelfde manier moesten ze hem ook niet lastigvallen met de tweede mooiste vrouw van Frankrijk of -hij huiverde al bij de gedachte- de mooiste vrouw van Beieren.

Helaas was de aanpak van de grote generaal op het Slagveld der Liefde ongeveer analoog als zijn aanpak op eender welk ander slagveld: onbevreesd, met twee voeten vooruit en uiteindelijk zwaar overmoedig. En waar men op plaatsen als Milaan en Parma voordien alleen nog maar gelezen had over “veldslagen” was Joséphine de veroveraars beter gewoon. Het resultaat liet zich raden: zij sloeg er vrij simpel in Napoleon weliswaar niet te verslaan, maar toch tegen te houden en het enthousiasme van zijn metaforisch leger danig te temperen. Dat leger was op die manier in een soort van loopgravenoorlog avant-la-lettre verwikkeld geraakt met de defensieve linie van Joséphine en dat duurde nu al vijf dagen, een abnormaal lange tijd voor Napoleon.

Het was daarom dat hij had besloten dat er dringend een stategiewijziging nodig was en hij zelf naar het Slagveld der Liefde zou reizen om zijn nieuw (nog te bedenken) plan te gaan toelichten bij de daar wachtende metaforische troepen. Het Slagveld der Liefde situeerde zich helemaal in het zuiden van Frankrijk, wat dus een lange reis impliceerde. Geen erg, zo had hij zeker voldoende tijd om onderweg een waterdichte tactiek te ontwerpen.

Dus haastte Napoleon zich naar beneden, trok hij snel zijn beste uniform aan en liet hij zijn privéjet roepen. Bij het instappen gaf hij de piloot de opdracht niet te treuzelen en zo snel mogelijk op te stijgen. Sinds het vliegtuig op het einde van de 18de eeuw officieel nog niet uitgevonden was - het leek Napoleon, sneaky bastard dat hij was, namelijk tactisch slimmer deze ontdekking nog even voor zich te houden-, had het zoeken naar een bekwame piloot geen resultaten opgeleverd. De keizer had dan maar ten einde raad gebruik gemaakt van zijn tijdsmachine (nog zo’n nieuwigheid die hij voorlopig nog even voor zich hield) om een piloot te gaan halen in het Californië van de jaren 1960. Mr. Jones was zijn naam en hij knikte nu kort naar zijn nieuwe werkgever alvorens hij zijn versleten Led Zeppelin II-casette in de tapedeck schoof en het primitieve vliegtuig vervolgens met veel moeite van de grond kreeg om daarna in een gezapig tempo richting het zuiden te vliegen.

Het was al laat in de avond toen Jones zijn toestel eindelijk op de grond kon brengen midden in een open veld, enkele kilometers ten noorden van het Slagveld der Liefde. Napoleon - die ondertussen de songtekst van Living Loving Maid al volledig van buiten kende- haalde opgelucht adem en stapte uit om de omgeving met zijn tactisch oog te overschouwen. Hij kon trouwens nooit onthouden of dat nu het linkse of het rechtse was. Het bleek uiteindelijk het linkse te zijn en het duurde niet lang alvorens het hem precies duidelijk werd wat hem te doen stond.

(wordt vervolgd)