ozon

Ook dit jaar zijn er op een of andere manier weer een paar fijne plaatjes verschenen, ziehier de 21 (ik kan geen knopen doorhakken) àllerfijnste.

En ja Chris, ik weet dat X&Y er niet tussen staat maar dat is geen reden om te beginnen huilen. Ik zeg altijd maar:

When you try so hard but you don’t succeed, hou het voor uzelf en begin er niet in falsetto over te zingen.

En neem misschien een voorbeeld aan deze toffe mensen, die wél ballen hebben (Oké, nummer 17 niet en nummer 16 en 2 slechts gedeeltelijk… al valt er over 2 nog te discussiëren) en bijgevolg kunnen rocken als bokken (ik weet niet of bokken rocken, maar het rijmt dus dat is een begin)

21. “Alligator”, The National

Fatalisme op z’n vrolijkst, zoals we het graag hebben dus. Klinkt soms als The Kinks, soms als R.E.M., soms als Nick Cave en soms als The Raveonettes maar altijd als een geweldig groepje.

20. “The Deep End”, Madrugada

Stoere Noorse rockers die diep vanbinnen toch stiekem softies zijn. Een beetje zoals mij dus, behalve dat deel over Noorwegen. Doen denken aan ’70s-Bowie, Nick Cave & R.E.M. (begin ik hier een trend te bemerken?)

19. “The Woolf”, Fence

The Beach Boys bestaan nog, ze verblijven tegenwoordig in België en brengen onder de schuilnaam Fence albums uit die met gemak naast hun beste werk zouden kunnen gaan staan, moesten cd’s benen hebben.

18. “Warnings / Promises”, Idlewild

Was The National R.E.M. anno ‘88 en Madrugada R.E.M. anno ‘85 dan is Idlewild R.E.M. anno ‘91. Dat zou moeten volstaan kwa aanbeveling en kwa R.E.M. – vergelijkingen in deze top 20.

17. “The Forgotten Arm”, Aimee Mann

Een conceptalbum! Over een bokser! Denk ik. In ieder geval, weer twaalf zeer fijne liedjes die stuk voor stuk heel erg Aimee Mann-erig (of moet dat Mann-elijk zijn, ho ho ho) klinken, wat de aanwezigheid van deze plaat in de elitaire lijst die Flor’s Top 21 Albums of the Year toch wel is ruim verantwoord.

16. “(No) More Sweet Music”, Hooverphonic

Alex Callier: The Musical., zoals een onafhankelijk weekblad voor radio & televisie het onlangs zo mooi wist samen te vatten. Uitkijken naar Alex Callier: de opera dus. Koen Crucke & Geike Arnaert die dueteren op Shampoo? A boy can dream… (Néén Helmut, ga weg!)

15. “Funeral”, The Arcade Fire

Kwam pas dit jaar in Europa uit en mag er dus nog net bij (ik ben toch zo’n goeierd). Vooral live sterk maar op plaat ook lang niet kwaad.

14. “Bang Bang Rock ‘n’ Roll”, Art Brut

Jà, dat IS zijn zangstem en néé, het is geen ironie. Het is Art Brut en het is bijzonder… bijzonder. Terwijl de Chris Martins van deze wereld verloren lopen in vage levenloze metaforen en uitgemolken clichés weten de mensen van Art Brut met een woordenschat van ca 40 woorden oneindig veel meer te vatten.

13. “You Could Have It So Much Better, with Franz Ferdinand”

De Franzen zijn terug en hoe: alles wat al fijn was aan het debuut van vorig jaar, aangelengd met sterkere riffs, betere teksten, een gevarieerder geluid… alle elementen nodig om de nummers ook na een derde beluistering nog interessant te houden dus.

12. “The Back Room”, Editors

Alsof Interpol eindelijk in touch is gekomen met hun inwendige ABBA. Een aan te raden ervaring!

11. “Get Behind Me Satan”, The White Stripes

Zonder competitie de beste titel van het jaar, maar helaas vallen de sympathieke strepen toch net buiten de top 10. Marimbas & mandolines ten spijt.

10. “Pocket Revolution”, dEUS

9. “Dagen van Gras, Dagen van Stro”, Spinvis Een Nederlander met muzikaal talent, het is dezer dagen zeldzamer dan een tienerster met een normaal eetpatroon, op zich al reden genoeg voor een plaatsje in de top 10. En nu je het zegt, Erik, oesters hebben wel iets stimulerend.

8. “In het Gras”, De Mens De Mens kreeg met In het Gras eindelijk de waardering die ze al geruime tijd verdienden. Move over Mia, want ons Irene is hier.

7. “A Certain Trigger”, Maxïmo Park Dé verrassing van Pukkelpop dit jaar speelde meteen na de Pixies en overtrof dat reizend rusthuis op alle manieren. De toekomst is aan de jeugd!

6. “The Sunset Tree”, The Mountain Goats Een conceptplaat over zijn agressieve stiefvader met verrassend weinig gezaag, maar wel veel goeie nummers. Het klinkt zelfs alsof hij deze keer een producer heeft ingeschakeld!

5. “Odditorium or Warlors of Mars”, The Dandy Warhols

4. “New Day”, Absynthe Minded

dEUS mag zich zorgen beginnen te maken want hier zijn de new kids on the block. Nu alleen nog iets doen aan die afgrijselijke albumcover.

3. “Blinking Lights & Other Revelations”, eels

Schandelijk over het hoofd gezien in veel eindejaarslijstjes, maar wel degelijk een van dé albums van het jaar. 33 nummers op 2CD’s en ik kan zo niet meteen een zwak moment bedenken.

2. “The Repulsion Box”, Sons & Daughters

Een titel die naar verluidt ook nog even overwogen is voor Phil Collins: Everything. Wat de muziek betreft: klikken op die groepsnaam.

1. “Picaresque”, The Decemberists

Dankzij het compendium kent heel de wereld nu de ware toedracht van de titel, dankzij Flor’s geweldige website is ook de schoonheid van de liederen geen geheim meer.