Ich weiß, es nur Rock und Roll ist, aber ich denke, daß ich es mag.
The Dandy Warhols, 20 oktober 2005 / Prime Club, Keulen


Keulen, de stad vernoemd naar de zegswijze “het horen donderen in Keulen”, bood donderdagavond jongstleden een thuis aan The Dandy Warhols, de groep die inspiratie bood aan Andrew Warhola bij het kiezen van zijn artiestennaam en ook wel enige bekendheid vergaarde als de uitvinders van de rock ‘n’ roll.
De theorie die ik ontwikkeld had in Oberhausen en Wiesbaden werd al snel bevestigd: Duitsland is de perfecte locatie voor een avondje rockerij. Van de openingsnoten van Ride tot het laatste akkoord van We Used to Be Friends gaf een mooie afvaardiging enthousiaste (lees: stoned en dronken) Duitsers het beste van zichzelf. Ellebogen vlogen in het rond, mensen vielen op de grond en die met z’n rare ogen achter mij stonk uit z’n mond.
Ook de Dandys zelf waren in vorm: ze bleven allemaal (min of meer) recht staan, en Courtney sprong zelfs een aantal keren heen en weer. Ook voor de rest was het een Dandy Warhols-concert zoals we dat kennen: weinig tot geen bindteksten, chaos alom, een “yeah, wooh” hier en daar, afgerond met een welgekozen AC/DC cover en een zuinige toegibt…euh, toegabe…toegabt? Enfin, een bisnummer.
Dandys ordnen, OK